zaterdag 18 september 2010

Een balletje trappen?


Vijfentwintig jaar geleden vertrok ik naar België en kwam in Antwerpen terecht. De eerste zondag bezocht ik de Zoo, want dat was volgens velen de moeite waard. Terwijl ik naar de aapjes kijk, komt er een man op me af. Hij vraagt: "Mag ik u effekens trekken." Daar was ik zeer verontwaardigd over, later zou ik begrijpen dat hij een fotograaf was die een foto wilde nemen.
Toen een Antwerpse schone voorstelde om samen te poepen, vond ik dat een bizar idee. Nog dezelfde avond kreeg ze me zover en ik genoot met volle teugen. Sindsdien heb ik geen enkele poepkans meer overgeslagen.
De Franse taal was voor mij zo mogelijk nog moeilijker. Op de middelbare school had ik het geleerd, maar dat wilde klaarblijkelijk niets zeggen. Is het nu LE forel of LA forel, in eerste instantie moest ik het antwoord schuldig blijven. U ook? Het valt allemaal ook niet mee, een taal waarin poison en poisson slechts de kogelvis gemeenschappelijk hebben. Als jonge culinaire journalist trok ik Frankrijk in, auto's waren dstijds nog niet voorzien van een airco. Ik was kletsnat van de hitte en besloot om vóór mijn volgende bezoek van hemd te wisselen. Ik zag een bordje "ball trap" en vond dit veldje waar men in zijn vrije tijd ballen trapt een geschikte plek. Vijf minuten later, met ontbloot bovenlijf, moest ik rennen voor wat me lief was. Gelukkig heb ik het er toen levend van afgebracht, doch voortaan zal ik het onthouden: als je een bordje ball trap volgt, nader je een schietterrein. Je denkt dat je een taal beheerst, maar vaak word je tot de orde geroepen. Tegenwoordig spreek ik vloeiend Frans. Maar ik zou het niet aandurven om een menukaart in het Frans te vertalen. Veel restaurateurs, zelfs die de taal uitsluitend in het campingwinkeltje gebruiken, durven dat wel. Ik wens hen alle succes.

vrijdag 17 september 2010

Uitgelaten koken




Vorig jaar kwam een Amerikaan op het lumineuze idee om een hamburger grill te ontwerpen die op de warme uitlaatgassen van de auto werkt. Naar nu blijkt, bestaat het idee al veel langer. Dat blijkt uit bijgaand kranteknipsel van zo'n 70 jaar geleden.
Nu las ik dat steeds meer chefs zich door de een of andere autoimporteur laten sponsoren. Zo zij wensen, beschikken ze meteen over een nieuw fornuis. Vandaar mijn advies: komt Bentley, Chevrolet of Spyker vanavond bij u langs om u een gratis auto aan te bieden, zorgt er dan wel voor dat het vehikel over meerdere uitlaten beschikt. Liefst een stuk of zes, zodat alle parties er op kunnen draaien terwijl u tijdens de coupe de feu nog wat reserve achter de hand hebt. Krijgt u geen auto aangeboden? Dan zult u vermoedelijk te weinig sterren hebben. U hoort dan bij de gewone stervelingen, zoals ik.
Maar niet getreurd. Als gewone stervelingen staat de automarkt voor ons open en hebben we een onbeperkte uitlatenkeuze. Bovendien houden we als gewone stervelingen nog wat tijd over om ontspannen ritjes te maken. Dat gebeurt in gesponsorde auto's niet. We tellen onze zegeningen...

donderdag 16 september 2010

GildenEvent 2010

Wellicht hebt u er al van gehoord, dit vakspektakel dat op 1 november door Koksgilde en Gastvrijheidsgilde wordt georganiseerd. Toen secretaris Frdie Olde Bijvank me daar een half jaar geleden over sprak, was ik een beetje sceptisch. Het immers onnederlands om grote spectakels uit de hoge hoed te toveren. Inmiddels ben ik enhousiast geworden. Het Gildenvent zal worden gehouden in Cinemec te Ede, een uniek cinemacomplex met diverse zalen waarin bijv. 3D en satelietverbindingen heel gewoon zijn. Er is ruimte om duizend vakgenoten te ontvangen, ik ben er vrijwel zeker van dat elk plaatsje zal zijn geboekt.
Na de opening door Jonnie en Thérèse Boer en gepresenteerd door Asrid Joosten, zullen er In de diverse zalen tegelijkertijd verschillend programma's lopen. Te noemen valt:
de opname van het nieuwe tv-programma Meesterproef;
Gastvrije Zorg 2020, een blik op de toekomstige ontwikkelingen in de zorg;
Life Cooking van het Koksgilde Nationaal Team en Jeugdteam ter voorbereiding op de kampioenschappen in Luxemburg;
Rob Baan over eten in de toekomst en Feeding Good;
Workshop Stempresentatie, hoe gebruik je je stem beter in je gastvrijheid;
Gastvrijheidsbattle, meesters discussiëren over gastvrijheid in hun vak;
Visie van Quiqa Sosa en zijn chef Jordy op de hedendaagse gastronomie;
De zoete verleidingen van Valrhona;
Moshik Roth over het nieuwe koken…
En nog veel meer.
Houd de site www.gildenevent.nl in de gaten voor het laatste nieuws en het meest actuele programma. Hier kunt u zich ook inschrijven. Maar wees er snel bij, want er zijn maar duizend plaatsen beschikbaar... pardon 999, want ik heb me al ingschreven.

Boze boeren




Het Algemene Boerensyndicaat ABS (België) is boos. Steeds zien ze de broodprijs omhoog gaan als de graanprijs stijgt. Maar andersom is het volgens hen niet waar. Bij een dalende graanprijs, zoals vorig jaar, daalt de broodprijs niet. De boeren vinden dat ze als enige partij de klappen van marktschommelingen moeten opvangen. Trouwens, zo zeggen ze, de graanprijs die de boer ontvangt, maakt maar 5% uit van de broodprijs.
Nu ben ik eens gaan goegelen met de trefwoorden graanprijs en broodprijs. Volgens allerlei sites zit het momenteel zo (in afgeronde getallen):
De graanprijs lag op € 0,20 per kilo en steeg met 15% naar € 0,23.
Rekening houdend met 400 gram bloem in een recept kostte de bloem € 0,08 per brood.
De Belgische bakkers hebben een prijsverhoging aangekondigd van € 0,05 tot € 0,07, in Nederland spreekt men van plus € 0,10. Dit terwijl de bloemprijs per brood met ruim één cent stijgt.
Inderdaad hebben de boeren hier een punt. Maar ook mogen de consument en de horeca zich steeds minder gelukkig voelen. Boeren en koks hebben meestal dezelfde belangen, op beiden moeten we zuinig zijn.

woensdag 15 september 2010

Gestalk

Vandaag werd ik letterlijk gestalkt. Maar liefst achtentwintig mailtjes ontving ik van slimmertjes die het adres van voetbalclub CVV op internet hadden ontdekt. Ja hallo. Zien jullie me voor seniel aan omdat dat eventueel mogelijkerwijze indien pech bij mijn leeftijd zou kunnen passen? Goegelen kan ik ook. Waarom ik de oproep deed, is omdat er tal van clubs CVV heten, ook in het Rotterdamse. Het enige Rotterdamse aanknopingspunt is een stempeltje van de fotograaf, dus ben ik niet zeker van het adres. Anders zou ik de foto wel hebben opgestuurd. Welke CVV had in de zeventiger jaren een scorebord met Jägermeister-reclame? En is er een e-mail adres? De eerst die deze twee vragen kan beantwoorden, krijgt van mij de nieuwe kokspincet Queezer kado.
A propos, ik ben vanmiddag in Saint-Pompon gearriveerd. Voor de ruim 900 kilometer had ik zo'n 11 uur nodig dankzij het gigantisch slechte weer onderweg. Maar geen regen in Saint-Pompon. Het was hier vanmiddag windstil en 31°C, geen wolkje te zien.
Alle honderdjarigen (8 stuks op 80 inwoners = 10% van de bevolking!) bleken gelukkig nog in leven, ze bereiden zich mentaal en fysiek voor op de druivenpluk van volgende week, ze oefenen tezamen op het marktpleintje.
Onderweg viel me iets op. Momenteel wemelt het in Frankrijk van de mobilhomes met Belgische en Nederlandse nummerplaat. Nog nooit eerder zo veel van die witte dingen gezien half september. Het zijn de babyboomers die van hun zojuist verworven pensioen genieten. Vorig jaar schreef ik er op dit blog een column over: de senioren als toekomstige interessante doelgroep. Maar dat alles zó snel zou gaan, had ik niet verwacht.
In elk geval moeten die gepensioneerde sleurhutters blij zijn dat ze in het land van Sarkozy niet tot de Roma behoren.

D’Couvert 2010 voor Alain Vermeulen


Alain Vermeulen van restaurant De Pastory in Cadier en Keer is uitgeroepen tot D’Couvert 2010, de jaarprijs voor allerbeste gastheer of –vrouw van Nederland en België. De prijs werd door het vakmagazine Culinaire Saisonnier in het leven geroepen om meer positieve aandacht te vestigen op het gastvrijheidsvak. Dat is geen luxe, want het zijn altijd de chefs die in de belangstelling staan, voor de gastheer of gastvrouw was altijd weinig of geen aandacht. En toch is het gastheerschap voor de gastronomie allesbepalend. Uitgever Carine van Steen: "Wanneer de zaal iets fout doet, is geen enkele chef in staat om dat te compenseren. Omgekeerd wel degelijk. Gebeurt er in de keuken iets verkeerd dan kan de zaal dat op de een of andere manier herstellen. Dat zegt al genoeg." Vorig jaar won Blanche Vinke van De Kromme Watergang de prijs, welke op monumentale wijze werd uitgereikt door Freek de Jonge, zelfs met een volledige conference die sindsdien op Youtube vele duizenden malen bekeken werd. Blanche maakt sindsdien deel uit van de jury, zoals in de toekomst ook de nieuwe winnaar Alain Vermeulen.
De jury baseert zich zowel op nominaties door de Saisonier-lezers als op eigen waarnemingen. Ht is dus een combinatie van favorieten. Hiervan wordt jaarlijks een shortlist opgesteld, alle adressen daarvan worden tweemaal door of namens de jury bezocht. De shortlist voor 2010 luidde (in alfabetische volgorde) als volgt:
Alain Vermeulen, restaurant De Pastory, Cadier en Keer (NL)
Cindy Borger, restaurant de Groene Lantaarn, Zuidwolde (NL)
Claudia Brevet, restaurant Inter Scaldes, Kruingen (NL)
Froukje Cazemier, restaurant De Vlindertuin Zuidlaren (NL)
Jaap van Wageningen, restaurant Lambermon’s Haarlem (NL)
Kees Neve, restaurant Le Garage Amsterdam (NL)
Marjan de Jonge, restaurant de Lindenhof, Giethoorn (NL)
Michael Daals, restaurant Le Défi, Sprang Capelle (NL)
Sofie Willemarck, restaurant Nuance, Duffel (B)
Tanja Vijt, restaurant Chef’s Table, Burcht (B)

De jury houdt uiteraard terdege rekening met de lezersnominaties. Deze worden echter gefilterd gewogen om georkestreerde akties te bestrijden. Voor de D'Couvert 2010 wogen ze zwaar mee. Winnaar Alain werd maar liefst door 78 mensen gemotiveerd genomineerd, zijn nominaties waren zelfs van Düsseldorf, Utrecht, Amsterdam en Middelburg afkomstig.
Volgens de jury is Alain Vermeulen een schoolvoorbeeld van hoe een ideale gastheer moet zijn, de combinatie van een klassiek opgeleide met moderne opvattingen en een natuurtalent.
De prijs die Alain Vermeulen zal ontvangen, bestaat uit een 18-karaats gouden speld in de vorm van een cloche, een gevelschild en een uitgebreide reportage in Culinaire Saisonnier.Verder zal hij een jaar lang een column in het vakmagazine schrijven en zetelt hij vanaf 2011 in de jury. De versierselen zullen hem worden uitgereikt in zijn eigen restaurant op 11 oktober aanstaande. Alain en zijn familie zullen er ongetwijfeld een echt Limburgs feest van maken. Bovendien mogen we van uitgaan dat de hoofdrol die avond zal worden vervuld door een beroemdheid.
Alain Vermeulen is een Ami Saisonnier en dat zal sommigen doen denken: “Lekker makkelijk. Om de D’Couvert te winnen, hoef je alleen maar Ami Saisonnier te zijn.” Daar heeft de jury van tevoren wel degelijk over nagedacht, het leidde zelfs tot een felle discussie. Uiteindelijk werd geconcludeerd dat de beste nu eenmaal de beste is. Het zou niet correct zijn om iemand te straffen voor zijn lidmaatschap. Carine: “Alain is de beste gastheer van 2010, punt uit.”
De overige genomineerden worden niet vergeten. Ze blijven op de lijst staan voor volgend jaar. Nieuwe nominaties kunnen vanaf nu gestuurd worden naar carine@saisonnier.net. In 2011 zullen de inzendingen bekeken worden door een jury die dan inmiddels uit drie personen bestaat. Zo zal de jury jaarlijks groeien met één persoon. Op den duur geeft dat ook voordelen voor het vakgebied: er zal een steeds groter wordende denktank ontstaan die in de toekomst ongetwijfeld meer zal gaan doen dan jureren alleen.

Internetten op hotel


Wat kost tegenwoordig een abonnement voor een snelle draadloze internet structuur? Ik heb er de facturen eens op nageslagen, voor ons redactiekantoor met zijn vele intensieve gebruikers betalen wij bij Belgacom geen 150 euro per maand, verbinding en hardware all in. Dat bedrag is zo'n beetje vergelijkbaar met wat een niet al te groot hotel moet betalen. Het gaat dus om een fluitje van een cent. Maar toch moet je als hotelgast flink betalen. Je moet dan een kraskaart kopen of zoiets en die is dan 24 uur geldig. Morgen moet je dus opnieuw betalen. En als je dan betaald hebt, kom je er achter dat je op je kamer nauwelijks verbinding hebt, je moet dus op een stoel gaan zitten dicht bij de balie. De hotelgast is dus weer eens melkkoe.
Gelukkig bieden steeds meer hotels de internetservice gratis aan. Die hebben het dus begrepen. Wel is het merkwaardig om te zien hoeveel procent van de hotels die service gratis aanbiedt. Leg mij eens uit waarom het in Rotterdam 8% is en in Istambul 36%. Nederland en België scoren zowiezo laag. Ik kan tot geen andere conclusie komen dan dat het bij ons met de gastvrijheid barslecht gesteld is. Of is het minachting? Of lompigheid?

Rotterdam 8
Lissabon 10
Milaan 11
Rome 11
Athene 12
Amsterdam 13
Maastricht 13
Brugge 13
Londen 14
Berlijn 14
Moskou 14
Zürich 14
Brussel 15
Luxemburg-stad 17
Parijs 22
Madrid 22
dublin 25
Barcelona 25
Kopenhagen 28
Helsinki 31
Oslo 32
Stockholm 32
Istambul 36

dinsdag 14 september 2010

CVV Rotterdam


Op de rommelmarkt kocht ik een boek. Toen ik het thuis opende, viel er een grote zwartwitfoto uit. Hierop een sterk behaard voetbalteam, vermoedelijk uit de jaren 70. Op de achterkant staat een stempel van fotograaf Piet Bouts, Rotterdam-6, giro 219898. Nu wil ik de foto aan de club teruggeven, maar wat ik ook goegel, er is geen mailadres te vinden. Vandaar deze blog-oproep: neem contact met me op.

Opdeborstklopperij

Gisteren meldde het Belgische tv-journaal dat de staatsschuld in enkele maanden tijd met een kwart werd afgebouwd. Daardoor kunnen de staatsbezuinigingen zakken. Weet u wat ik dan denk? Hé. Dat is gebeurd op het moment dat er geen regering was. Het ging dus automatisch. Maar stel dat er wél een regering was geweest: die had zich dan stevig op de borst geklopt om de enorme prestaties van de ministers. In Nederland gebeurt ongetwijfeld hetzelfde. Logisch, want crises, depressie, hoogconjunctuur, laagconjunctuur, dit alles heeft geen meter met binnenlandse politiek te maken, het gebeurt internationaal. Het is allemaal de schuld of de verdienste van het bedrijfsleven. De banken zorgden voor een crisis, wij kleine ondernemertjes helpen de wereld er weer bovenop. Ministers krijgen achteraf een lintje, wij een belastingaanslag.