Hier mag het wel

Er is een site in de lucht die aangeeft in welke hotels gerookt mag worden. Zo'n initiatief ondersteun ik van harte. Iedereen zijn eigen keuze, is mijn motto. Niet-rokers komen, dunkt me, tegenwoordig meer dan genoeg aan hun trekken. Zelfs in de hotels waar mag worden gerookt, zijn de niet-rokerskamers veruit in de meerderheid.
Komt u onderweg een hotel of andere horecagelegenheid tegen waar u mag roken, meld dat dan op:

http://www.hiermaghetwel.nl/

VERTROUWEN

Wie van mijn vrienden durft openlijk te bevestigen dat hij/zij vertrouwt op mijn erewoord? Zet het als antwoord op dit bericht. Mocht ik geen reacties krijgen dan ga ik mijn conclusies trekken. Ik meen het.

1 april? Nee

Waarom wachten tot september en niet 1 april werd me gevraagd. Ik weet dat sommigen me wantrouwen na enkele zeer geslaagde aprilmoppen in het verleden, zoals de coli-bril. Maar daar ben ik uiteraard niet in december mee bezig, ik zou mezelf meer voor de gek houden dan u door er drie maanden mee bezig te zijn. Geloof me op mijn oprechte erewoord: in september zal mijn boek "Op zoek naar de zoetwaterbotel" verschijnen, een boek waar ik al langer mee bezig ben en (tot nu toe) als mijn levenswerk beschouw. De periode van uitgifte is zodanig gekozen dat we de boekenbeurzen (Frankfurt, Antwerpen) en aanloop naar de feestdagen meemaken. Ook is de organisatie Vrienden van de Zoetwaterbotel in oprichting, binnenkort zal de site in de lucht gaan en u uitvoerig informeren. Op dit moment ben ik bezig met de culinaire ambassadeurs/ereleden. Nogmaals, dit is GEEN aanloop naar een aprilgrap. Voor zoiets neem ik niet regelmatig het vliegtuig, ga ik geen kosten van een site betalen en ga ik geen dure posters laten drukken en distribueren, dat zou onnozel zijn. Zo ik in Saisonnier of P&D een grap zal maken, zal deze totaal anders zijn zodat u er met twee voeten inloopt. Wat moet ik nog meer zeggen? Welke bewijzen wilt u?

VRIENDEN VAN DE ZOETWATERBOTEL

In Saisonnier Lente 2011, de eerstvolgende dus, zult u een poster aantreffen. Het is de start van de Europese campagne in het Nederlandse taalgebied voor het project "Red de Carreteras de Analuciá", waarvoor de budgetten aan ons werden toegewezen en waarvoor ikzelf als officiële ambassadeur ben benoemd. Bijna twee jaar heb ik moeten wachten voordat ik met het project naar buiten mocht.
Nu is de zoetwaterbotel bij ons volslagen onbekend, dat was hij vroeger ook voor mij. Maar dat wil niet zeggen dat we het onderwerp links moeten laten liggen. De strijd voor uitstervende soorten mag zich niet beperken tot een regio zelf. Er zijn allerlei voorbeelden te noemen van successen dankzij brede aandacht. De panda, de walvis, de tijger, de olifant, de neushoorn, noem maar op, hun situatie werd pas serieus genomen nadat de aandacht internationaal werd. Vier jaar geleden ging de campagne in Andalusië van start, de zoetwaterbotel heeft daar zijn laatste leefgebied (Sierra Nevada). Daarginds koos men voor metersgrote borden langs de doorgaande wegen om de mensen te sensibiliseren.

Er bestaat nog steeds een illegaal circuit dat gelukkig steeds kleiner wordt. In diverse Europese landen zal dat anders worden gedaan, door middel van culinaire bladen.

De reden waarom ik me extra betrokken voel, is dat het bijna uitsterven de schuld is van de culinaire sector. Als tapas was hij zeer populair onder de naam chiperones. Tegenwoordig staat er op het vangen of bereiden van de carreteras een zware straf, reden waarom men is overgestapt op een alternatief: het lijfje van een kleine calamaris wordt gevuld gepresenteerd.
Over alle achtergonden zult u nog uitvoerig worden geïnformeerd. Binnenkort wordt de Nederlandstalige site http://www.zoetwaterbotel.eu/ gelanceerd, dit naast de internationale site http://www.reddecarreteras.sp.org/

Nu heb ik aan u twee vragen, ik hoop dat u wilt meewerken. Ten eerste wil ik u vragen om de poster straks op te hangen op een voor het publiek goed zichtbare plaats. Ten tweede wil ik u nu alvast uitnodigen om straks lid te worden van de Vrienden van de Zoetwaterbotel. Het lidmaatschap, dat voor Saisonnier-lezers helemaal gratis is, geeft u recht op een certificaat en een speldje. U blijft geïnformeerd en doet via uw inschrijvingsnummer in september 2011 mee aan een loterij met als hoofdprijs een vliegreis voor twee personen naar de Sierra Nevada, inclusief huurato en hotel. Belangrijk ook is dat u vrijblijvend een aanzienlijke korting krijgt op mijn boek "Op zoek naar de zoetwaterbotel" dat rond 15 september in de winkel komt. In dit luxe full colour boek, doorspekt van fotografie, dat gepresenteerd zal worden in foudraal, maakt u mijn avonturen met de zoetwaterbotel mee. Een deel van het boek zal worden ingenomen door de creaties van binnen- en buitenlandse sterrenchefs die als culinair ambassadeur zijn of nog worden benoemd. Zij tonen de alternatieven, van superklassiek tot hypermodern.
In elk geval: Mag ik u vragen om straks de poster te gebruiken?

SSR

Kwam op internet enkele plaatjes tegen van mijn trouwe SSR in gevecht met racewagens. Leuk hè? 

WAALSE HORECA KRIJGT STEUN

De Waalse minister van economie Jean-Claude Marcourt heeft vandaag bekend gemaakt dat hij het Waalse bedrijfsleven gaat steunen met miljoenen, dit naar aanleiding van het afgelopen winterweer. Als voorbeelden noemt hij de horecasector die met veel annuleringen werd geconfronteerd en de bakkers en traiteurs die voorraden moesten weggooien nadat het pubiek zijn bestellingen niet kwam ophalen.
Een goed initiatief. Van de Vlaamse of Nederlandse regering heb ik nog niets gehoord. Wellict heeft men een zetje nodig?

Kneep mijn billen bij mekaar

Heb eergisteren het vliegtuig genomen naar Malaga voor een kort bliksembezoek aan Granada. Het was onderweg spannend want uit de motorkap van mijn huurauto (Ford Focus) kwam telkens rook als ik stevig bergop ging. Zelfs wat vettigheid op de voorruit, ik kneep mijn billen bij elkaar. Toch nog goed afgelopen. Gisteren een lang gesprek gehad met Heinrich, de Duitse assistent van prof. Rodriguez over de voortgang van ons botelproject. Ik ben als officieel EU ambassadeur aangesteld, een werk dat volkomen losstaat van Saisonnier, vandaar. Het is pachtig weer hier, het lijkt op zijn minst ver in de lente. Zie foto onderweg.

Zelf alcohol stoken

Op mijn andere blog http://saintpompon.blogspot.com/ staan mijn columns die iets met Frankrijkte maken hebben. Op de statistieken zie ik dat één onderwerp altijd met stip nummer één staat en dat is alcohol stoken. Hoe komt het dat er sinds het plaatsen van dit onderwerp al meer dan duizend mensen "alcohol stoken" goegelen en bij mij terecht kwamen? Ik zal het u vertellen: ze zijn van plan om stiekem in hun keldertje te gaan klooien. Dat is de schuld van de regering die alcoholnippende of alcoholslokkende mensen als melkkoe beschouwt. Want zeg nu eens eerlijk: wat kost een liter banale azijn? Helemaal niets. En toch is die vaak gemaakt van alcohol. Alcohol moet dus minder kosten dan azijn, zou je denken. Zoals ook appelen minder kosten dan appelmoes. Maar toch is alcohol duur en dat komt door de accijnzen. De regering is zelfs zo slim om u zelfs over de accijnzen btw te laten betalen zelfs. Nu betekent btw: belasting op de toegevoegde waarde. Je betaalt dus een percentage op de waarde die wordt toegevoegd. Accijnzen vormen volgens die redenatie een waarde? Door wie is die waarde dan toegevoegd? Merkwaardig.
Enfin, wanneer je in je keldertje wilt gaan klooien, ga dan geen gevaarlijke dingen doen. Twee jaar geleden nog ontplofte de kelder van de 86-jarige moeder van chef Robert Besse. Haar snor was helemaal verbrand en gelukkig waren de pompiers snel ter plaatse. Met alcohol klooien doe je het liefs in een geventileerde ruimte zodat het ontploffingsgevaar vermindert. En altijd blijf ik er op hameren: verwijder van het stooksel de kop en de staart, la tête et le queue. Die bestaat namelijk uit methylalcohol, beter bekend als spiritus, in zwang bij ruitenpoetsers en clochards. De alcohol die we zoeken, heet ethylalcohol.

Kleine ondernemer

Ik ben een klene ondernemer die, zoals de meesten, meer vierkante meters dak ter beschikking heeft dan hij zichzelf af en toe zou wensen. Toen via internet het bericht doorsijpelde dat de kerk van Diepenbeek volledig was verwoest omdat het platte dak de sneeuw niet kon dragen, dacht ik: Nondeju, wij hebben op de redactie ook een plat dak. Een heel groot plat dak met bijna een halve meter sneeuw! Op momenten dat je nondeju zegt, is in geen velden of wegen personeel te bekennen. Hebt u dat ook? Dus ben ik lid van de sneeuwploeg geworden, het enige lid van de ploeg. Nog in het holst van de nacht ben ik het dak opgeklommen, met een bezem bewapend. Andere gereedschappen zijn helaas niet toegestaan, die kunnen het dak beschadigen. Carine hield de zaklamp op mijn activiteiten gericht. Na vier uur was zodanig veel sneeuw verwijderd dat ik weer op twee oren kon slapen. O, wat is een witte kerst romantisch!

Tennisballen voor € 1.200 per kilo

Het is voor mijna allerdaagse routine geworden: een leverancier stuurt me een mailtje met de boodschap dat hij de échte truffelolie in huis heeft. Niet de rotzooi die iedereen verkoopt, nee, deze keer is het échte onvervalste, met een hemelse smaak die "ik verschillende topkoks heb laten proeven, ze waren allemaal onder de indruk". Het enige wat ik kan doen, is ze het spul laten opsturen. Ik wil die leveranciers niet over de vloer, dat ben ik afgeleerd. Want wanneer ik bij het openen van het flesje al concludeer dat het om rotzooi gaat, worden ze boos en zeggen ze dat ik er geen verstand van heb. De "diverse topkoks" wegen zwaarder dan ik. Trouwens, wie zijn topkoks? Mensen die tweemaal op tv zijn geweest? Degene die zich topkok noemen of door de gidsen alzo worden aangemerkt, zelfs met twee of drie sterren, die mogen zich bij mij melden voor een truffeltest. Ik durf al bij voorbaat keihard te beweren dat ze àllemaal door de mand zullen vallen. Op één na. Truffels is een onderwerp waar de gastronomische wereld nu eemaal niet het minste verstand van heeft. Heel Italië zit vol met schimmige Berlusconi types die zich de lul uit de broek lachen over ons onbenul. Ze doen een beetje diesel bij de olijven en voilà, hun flesje olie is € 19,50 waard. Dan ga je echt niet meer door weer en wind om truffels te zoeken...
Welke topkok kan mij haarfijn de juiste aanwijzen als ik twee truffels op tafel leg? Een Brumale (€ 300/kg) en een Melanosporum (€ 1.000/kg). Zelfs de mensen die al twintig jaar met hun hondje op pad zijn, ja zelfs de keurmeesters op de truffelmarkten in St. Alvère en Lalbenque, ze vergissen zich keer op keer.
Toen we een jaar of vijf geleden op de EFFF een truffelfestival hielden en chef Rudi De Volder (de enige Benelux specialist ter zake) meer dan dertig kilo truffels op tafel legde om ze te sorteren, kwamen maar liefst negen verschillende rassen tevoorschijn. Het bijzonderste ras was een tennisballetje dat keurig met donker zand en aroma was beplakt. Het balletje werd door een der beursbezoekers gepikt, hij zal het die avond aan zijn gasten hebben geserveerd. Iedereen genoot ervan, want niemand was in staat om een truffel van een tennisbal te onderscheiden. Hoeveel tennisballen hebt ú al gekocht voor € 1.200 per kilo?