Posts tonen met het label Inernetnieuws. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Inernetnieuws. Alle posts tonen

vrijdag 18 april 2014

Paniek in Laguiole



Het kan raar lopen. Het Franse dorp Laguiole, wereldberoemd om zijn specifieke messen, is door de rechter in hoger beroep veroordeeld tot een boete van 100.000 euro. De reden: het dorp maakt gebruik van haar naam op de messen en dat mag niet. Ook al worden Laguiole messen al honderden jaren in het dorp gemaakt, het is verboden. Een zekere Gilbert Szajner uit Noord-Frankrijk heeft de merknaam Laguiole namelijk in 1993 gedeponeerd. Hij gebruikt die naam voor zijn messen die hij in China en Pakistan laat maken. De 1.300 inwoners van Laguiole moeten nu 10% van het volledige gemeentebudget betalen aan een mec die ooit slim is geweest en zijn zakken al met de naam Laguiole vult.
Het dorp is uiteraard in rep en roer. Burgemeester Vincent Alazard heeft al een brief naar de president geschreven en Thierry Moysset (direkteur van de plaatselijke smederij) en de beroemde plaatselijke chef Michel Bras hebben een oproep gedaan om alle 36.000 Franse gemeentes te mobiliseren. Want wat in Laguiole gebeurt, kan in elk dorp gebeuren. De protestgroep heeft steun gekregen van de ministers Arnaud Montebourg en Valérie Fourneyron die het parlement in spoedzitting bijeen willen roepen. Ze hebben een oude wet uit 2014 gevonden waarin duidelijk is vermeld dat geografische benamingen niet door iedereen zo maar kunnen worden vastgelegd. Gaat de burgemeester in cassatie? We wachten af maar wensen hem alle sterkte.

zaterdag 14 december 2013

Splinternieuwe webshop

Vanaf vandaag is onze splinternieuwe webshop  www.culiboutique.eu  in de lucht. Joost en Wouter hebben er gigantisch veel werk aan gehad, maar het resultaat mag er zijn!
Voor ons leidt de webshop tevens een nieuwe fase in, want een stukje middeleeuwen gaat daarmee verdwijnen. Tot nu toe was onze procedure inderdaad nog middeleeuws. Een nieuwe abonnee kon uit het magazine een kaartje scheuren en die opsturen. Na ontvangst van dat kaartje kwam bij ons een machinerie op gang: per post een betalingsuitnodiging sturen, de bankafschriften bestuderen wie er had betaald, eventueel nog een herinnering op de post, enzovoort. Bestaande abonnees kregen na afloop van de abonnementsperiode een schriftelijke uitnodiging tot verlenging. En dan weer bankafschriften bestuderen, eventueel een herinnering de deur uit doen, enzovoort. Hetzelfde gold voor lezers die materialen uit de Culiboutique bestelden. Dat is nu allemaal verleden tijd. In het vervolg kan een nieuwe of bestaande abonnee alles met een paar klikken van de muis doen. Geen gedoe meer met duizenden brieven en postzegels, gewoon klikken met de muis waarbij ook meteen de betaling geregeld is. Dit gaat ons veel energie en kosten besparen, reden waarom we per 1 januari GEEN verhoging van de abonnementsprijs moeten invoeren. Uiteraard is er nog een overgangstermijn, want omdat we niet van alle abonnees hun e-mail adres hebben, zullen we voorlopig nog herinneringsbrieven moeten sturen als een abonnement afloopt. Maar in elk geval zal het vanaf vandaag al een heel stuk eenvoudiger worden.

Voor abonnementen, digitale abonnementen voor Apple of android, onze boeken, losse tijdschriften, kookmaterialen, kokskleding, graag onthouden en ook even bezoeken:

 

www.culiboutique.eu

 
 
 


zondag 28 maart 2010

Overpeinzingen: Het laatste avondmaal



In de afgelopen duizend jaar werd het Laatste Avondmaal door duizenden kunstenaars geschilderd, ook door grote meesters als Leonardo de Vinci en El Greco. Vele ervan zijn te zien in het boek "Last supper" van Phaidon Press. Weet u wat vooral opvalt? In de loop der geschiedenis kwam er steeds meer op tafel te liggen. In de vroegste werken zie je alleen brood en wijn. Later zie je steeds meer eetwaren op tafel verschijnen, zoals bijvoorbeeld fruit en vis, in één geval zelfs een compleet lamsgebraad. Ongetwijfeld zullen alle schilders een momentopname van hun eigen tijd hebben gegeven. Geen wonder dat we bijna allemaal aan obesitas lijden. Ik ben benieuwd hoe het Laatste Avondmaal in het jaar 2100 geschilderd gaat worden. Of bestaat de mensheid dan al niet meer?

zaterdag 30 januari 2010

Overpeinzingen: Locavoor

Carnivoren, omnivoren, er lopen in de wereld allerlei voren rond. Daar is nu een nieuwe aan toegevoegd: de locavoor. Het idee groeide in San Fransisco en ook op Vancouver Island is iedereen daar driftig mee bezig. Locavoren zijn mensen die alleen willen eten wat binnen een straal van 150 kilometer rond hun woonplaats groeit en bloeit. Dit idee zou best wel eens kunnen uitgroeien tot een algemeen verschijnsel. De Britse retailer Marks & Spencer werkt nu een plan uit om in elk van zijn winkels een afdeling voor locavoren te bouwen. De logica van de locavoren is om hun "carbon footprint" te verkleinen. Door niets meer van verwegistan te laten komen, kan de factor transport wereldwijd aanzienlijk worden verminderd. Geen mineraalwater uit Italië wanneer dat spul ook dichtbij uit de grond komt. Geen haricots verts meer uit Afrika laten overvliegen, wanneer die ook hier groeien. Geen schepen met lamsvlees meer laten varen van Nieuw-Zeeland naar Rotterdam. Inderdaad, wanneer iedereen zijn eten en drinken rond de eigen kerktoren zou zoeken, zouden er heel wat minder vrachtauto's, jumbo's, treinen en boten nodig zijn. Er zit echter ook een keerzijde aan de medaille. Want het is niet zo dat alleen het transport binnen een footprint belangrijk is. Wanneer je wilt weten hoeveel energie een product kost, moet je vooral ook naar het productiesysteem kijken. Zo staan diverse verweglanden bekend om hun extensieve productiewijzen. Kijk maar eens naar het Nieuw-Zeelandse of Australische lamsvlees. Of naar rundvlees uit Uruguay. Ik denk dat die qua productie heel wat minder milieubelastend zijn dan het vlees rond onze eigen kerktoren. Tezamen met het verre containertransport zou de positieve balans wel eens door kunnen slaan naar de verre landen. Maar dat zal bepaald niet gelden voor snijboontjes die per vliegtuig uit Afrika worden aangevoerd.
Locavoor, met deze term zullen we ongetwijfeld nog uitvoerig kennismaken, zo is mijn verwachting. Ook als chefkok een interessant fenomeen om werk van te maken.

vrijdag 8 januari 2010

Nieuwsblog Saisonnier

Tien minuten geleden ging er een nieuw blog in de lucht, de nieuwsite van Culinaire Saisonnier en Pâtisserie&Desserts. Voor deze vorm is gekozen om veel accurater met nieuws om te kunnen gaan. Hebt u nieuws te melden? Geef het ons dan door (zonder plaatsingsgarantie).
Kijk naar: http://saisonniernieuws.blogspot.com