MARATHONTRUITJE

Joost heeft het al lang in zijn kop zitten: hij wil de marathon lopen. Dat hebben we de afggelopen maanden gemerkt, want alcohol werd verruild voor een fruitsapje, vaak dacht hij dat een werkdag bij ons slechts tien uur duurt want hij moest trainen, hij viel een kilo of acht af en op sommige momenten vond ik hem wel héél sacherijnig. En dat alles voor een partijtje snelwandelen. Enfin, morgen is het zover, dan treedt hij aan voor de marathon van Eindhoven. Dat zal dan in een mooi roze truitje zijn, kwestie van reklame maken.

ONZE SAFFRAAN

Eerder berichtte ik dat we de krokusknolletjes hadden geplant, onze eigen saffraanplantage was een feit. Vanochtend stonden de sprieten al behoorlijk hoog, dus verwacht ik dat we binnen enkele weken kunnen oogsten. Spannend.

MIJN NIEUWE ZONNEBRIL

In elke blog zit onder "profiel" een tellertje verstopt dat tot gisteren aangaf dat ik in de loop der maanden 400 bezoekers had gegenereerd. Dat is bepaald geen hoge score, maar dat vond ik niet erg. Wanneer er maar tien mensen mijn blog lezen en ik bij die tien mensen iets aan filosofie of andere overpeinzingen toe kan voegen, dan ben ik al heel tevreden. Dat was tot gisteren. Toen kwam Joost op het idee om een echt tellertje op mijn blog te monteren. Sindsdien ben ik elk uur geschrokken, want na de eerste 24 uur staat het nieuwe tellertje al op 237. Er zijn kennelijk dus véél meer lezers dan ik besefte. Ik moet zeggen dat het me enorm motiveert.
Het succes stijgt me nu naar het hoofd en dat is niet goed, ik weet het. 237 bezoekers op één dag is voor mij vergelijkbaar met een bib, ik mag nu nog niet helemaal naast mijn schoenen gaan lopen. Maar wanneer het aantal verdubbelt, ja, dan vind ik dat toch wel vergelijkbaar met een ster. Duizend bezoekers is twee sterren en tweeduizend zijn er drie. Ik waarschuw u dat ik me vanaf dat moment wel degelijk anders ga gedragen. Een dure zonnebril heb ik alvast uitgekozen in de etalage, om de hoek bij Pearl. Daar kan ik dan mee op de horecabeurzen rondlopen, het seizoen gaat binnenkort beginnen. Wanneer ik u op zo'n beurs tegenkom, doe ik net of ik u niet ken. Vluchtig loop ik u dan voorbij. Ik ben immers niet op de beurs om u te ontmoeten of naar de stands te kijken, maar om gezien te worden. Mensen zullen fluisterend mijn naam noemen als ik passeer, ook mét zonnebril zal men mij herkennen. Dat is genieten op voorhand, ik verheug me er al driftig op en kan nauwelijks wachten. Ja, tweeduizend bezoekers per dag is mijn ultieme doel. En wanneer ik die bereikt heb, wordt het tijd voor een tweede blog, aan succes komt immers geen einde. Carine heb ik alvast gewaarschuwd: ik zal niet accepteren dat ik ga zweven terwijl zij met de voetjes op de grond blijft. Nee, succes moet je als echtpaar delen. Dus gaan we straks twee zonnebrillen kopen. Het is dan natuurlijk niet zij die drie sterren heeft, dat weet iedereen. Maar aangetrouwd blijft nu eenmaal aangetrouwd.

GARNALENPELLER

In Amerika is dit plastic ding te koop waarvan de fabrikant claimt dat het een uur garnalenpellen terugbrengt tot enkele minuten. Het is niet bekend of het ook werkt bij ons aller Noordzeegarnaal en in welke conditie het beestje uit dee machine komt.

BLOEMETJES MET SMAAK

Vanmiddag was Alfred van Koppert Cress bij ons, onder andere om onze samenwerking voor het jaar 2010 te bespreken. Telkens wanneer we hem gaan zien, ben ik reuze benieuwd. Want altijd heeft hij wel iets nieuws bij zich dat de rest van de wereld nog niet mag zien, ik houd van geheimpjes. Naast de onlangs aangepaste Dulce Mix (een cress-assortiment speciaal voor de pâtissier) en de pittige Chilli Cress had Alfred aan groot aantal bloempjes bij zich om onze reactie te testen. Dat is altijd het systeem bij Koppert Cress: men is steeds met een groot aantal basisontwikkelingen bezig. Na het elimineren van sommige ontwikkelingen blijven er producten over waar je helemaal zot van wordt. Zo dus ook vandaag. We proefden bloemetjes en werden telkens op het verkeerde been gezet qua smaken. Briljant! Binnenkort zult u weer met nieuwe ontwikkelingen kennis maken, we beloven u spectakel.

30 MILJOEN MAALTIJDEN

Op http://blog.ted.com/2009/10/how_food_shapes.php# ziet u een voordracht van Caroline Steel. Zij filosofeert over een wonderbaarlijk fenomeen: hoe is het mogelijk dat in een stad als Londen dagelijks 30 miljoen maaltijden genuttigd worden en allemaal op tijd ter plaatse zijn.

TERUG IN DE REGEN

Voila. Vanmiddag ben ik,na negen uur rijden en (denk ik) één snelheidsboete weer terug in Schilde gearriveerd. Was geen leuke rit, want de Fransozen zijn zot als ze een type auto zien dat ze nog nooit eerder zagen. Links inhalen, rechts inhalen, voor gaan rijden, achter gaan rijden en een foto met de gsm maken, vooral erg is het type nieuwsgierige dat links achter blijft rijden en die je dus nauwelijks in je spiegel ziet. Heb het weer overleefd. Meteen na aankomst hebben Carine, Joost en ik een flesje wijn opengetrokken om de afgelopen periode te bespreken. Conclusie is tevredenheid. De KoksKoerier is klaar en gaat morgen in druk. Gisteren zijn Joost, Danny en Baas naar de beurs IBA in Düsseldorf geweest en hebben er mooie commerciële contacten opgedaan. Ook Carine is commercieel perfect bezig en heeft mijn agenda voor de komende tijd bijna helemaal gevuld.
Gisteren berichtte ik van collectieve abonnementen bij hotelscholen, het schijnt dat de afgelopen weken abonnementen met diverse scholen werden afgesloten, morgen ga ik dat eens goed bekijken.
Wat ik ook morgen ga bekijken is de stand van ons nieuwe project: CuliBoutique.
Wordt dus vervolgd.

EETBARE TEKST

Voor het verwerken van uw teksten hebt u voortaan geen pc meer nodig en ook geen bubblejetprinter en papier. Nee, voortaan schrijft u uw notities op biefstuk. De mogelijkheden zijn onbegrensd, dankzij de 26 letters van het alfabet.

JAMMER

Op twitter staat te lezen dat het Amerikaanse blad Gourmet vanochtend failliet ging. Hun site is nog in de lucht. Ben benieuwd wat hier achter steekt, want als wij onze kop boven water kunnen houden in een piepklein taalgebiedje, dan moet een Amerikaan dat zéker kunnen.

Heb zojuist stokbrood met cabecoutjes gedegusteerd met warme chocolademelk. Vroeg naar bed, morgen voor het ochtendgloren op weg naar het noorden. Wanneer het weer niet al te slecht is (dakje open) ga ik binnendoor rijden via Brive, Clermont-Ferrand, Auxerre en Chalons. Zo niet, dan immer gerade aus avec grande vitesse comme toujours, dus Limoges, Châteauroux, Orléans, Paris. On vera.

ODE AAN DE TOEKOMST

We zijn nu een tijdje bezig met het werven van collectieve abonnementen in hotelscholen. Diverse hotelscholen hebben hier al op ingehaakt. Zojuist kreeg ik bericht van Carine dat nu ook Hotelschool Spijker in Hoogstraten mee gaat doen met 91 abonnementen. Het is voor mij een fantastische droom: leerlingen meer interesse bijbrengen voor het mooie vak. Ode aan de hoelscholen die begrijpen hoe motiverend zo'n abonnement kan werken. Ode aan de toekomst!