Federaal Voedselagentschap: instrument van de politiek

Het Belgische Federaal Agentschap voor de Voedselveiligheid laat nog maar eens zien dat ze niet geschikt is om andere taken uit te voeren dan achter mensen aan te jagen die een sigaretje opsteken. Gisterenavond was dat maar weer eens op het nieuws te zien. Meneer De Poorter van dat agentschap kwam in beeld in verband met de Duitse bacterieaffaire. Hij zei: "Kijk, beste mensen, je kan best verse groenten eten. En om dat te ondersteunen nemen we een x aantal honderden monsters om aan te tonen dat er geen probleem is." Dat is de wereld helemaal op zijn kop. Hij neemt monsters om aan te tonen DAT er geen probleem is. Hoe bedenkt hij het. Een officiële instantie mag zich dus (laten) gebruiken om aan te tonen wat op dat moment politiek gewenst is. Het peperdure agentschap doet peperdure onderzoeken waarvan de uitslag bij voorbaat al vaststaat. Een andere keer gaan ze massaal op jacht omdat ze ergens tabaksrook menen te ruiken. Daar blijven ze dan driftig mee doorgaan omdat politiek bewezen moet worden dat er wél een probleem is. Het voedselagentschappen is niet meer of minder dan àlle Belgische instellingen: de politiek bepaalt welk onderzoeksresultaat gewenst is. Zie hier een extra bewijs voor het failliet van een land. Een volk dat geen vertrouwen mag hebben in de eigen instellingen...

Nieuwe Ami brengt taart

Als een nieuwe Ami Saisonnier geballoteerd is, volgt er nog een finale van de procedure: de nieuweling moet naar ons redactiecentrum komen met een taart. Op dat moment, onder het drinken van een glas bubbels, wordt het gevelschild overhandigd. Vanmiddag was het Patrick Kelder die een taart meenam. Patrick is chef-eigenaar van restaurant Crème Crue in Rijswijk. We kenden hem al vele jaren, want vroeger was hij de souschef van onze redacteur Philippe Schroeven. We heten de nieuwe Ami van harte welkom.

De dropveterbranche wens ik alle sterkte toe

De bacterieaffaire in Duitsland was eerst een komkommeraffaire, werd later een tomatenaffaire en is plots een taugé affaire geworden. Je vraagt je af of Duitsland inderdaad een apenland is. Telkens wordt er iets geroepen, waarna een nieuwe sector in het verdomhoekje zit, met alle ellende van dien. Morgen zullen we van de Duitsers weer een nieuw persbericht krijgen waarin men beweert dat het aan veterdrop, couscous of pindakaas ligt. Dat gaat zo door tot alle producten aan bod zijn geweest. Duitsland treft daarbij nooit blaam, alle ellende komt uiteraard uit het buitenland.
En toch is het niet helemaal vreemd om aan taugé te denken. Zoals u weet was ik aan het einde van de zeventiger jaren keurmeester bij de Keuringsdienst van Waren. Ik zweer u dat ik in die tijd veel heb gezien, ook op het gebied van taugé. Nog duidelijk staat me voor ogen hoe de meeste Chinese restaurants hun taugé kweekten. Ze hadden grote zakken met groene erwtjes, naar ik meen noemden ze dat Katjang ietjoe. Die werden in een zinken emmer gedaan waarvan de bodem van gaatjes was voorzien. Op de emmer lag een lap jute. De emmer werd constant van stomend water voorzien. En nu komt het, de emmer stond meestal op een donkere plek, namelijk in de wc. Ongetwijfeld zal er in de loop der jaren veel veranderd zijn. Ik mag toch aannemen dat er anno 2011 geen taugé meer in wc's wordt gekweekt. Maar als ik vandaag de Duitse berichten hoor, moet ik automatisch terug denken aan toen.
Enfin, morgen zijn dus de dropveters aan de beurt, want naar alle waarschijnlijkheid hebben de Duitsers daarop sporen van de coli-bacterie aangetroffen, dit ondanks het feit dat het bewuste restaurant in Lübeck helemaal geen dropveters serveerde. Maakt niet uit. De Russen en Saoedi zullen morgen de import van dropveters aan banden leggen. Ik wens de dropveterbranche alvast alle sterkte toe.

Ik ben piswoest

Vandaag hadden we bij ons in Schilde een tweetjam. We doen zoiets allesbehalve om er zelf beter van te worden, integendeel. We doen het alleen maar omdat we de gastronomie en pâtisserie een warm hart toedragen. Wie waren er vandaag bij ons? Ik heb het lijstje van alle deelnemers en leveranciers voor me liggen. Omdat we vandaag ook buiten video-opnames hebben gemaakt, weet ik exact wie van hen de auto op ons terrein hadden staan. Moet ik naar de politie? Ik ben in elk geval piswoest. Want één van de chauffeurs vond het nodig om een massief stalen paaltje met de electronica van de toegangspoort te rammen om vervolgens weg te rijden. Schade een paar duizend euro.
Welke conclusie moet ik trekken? Moeten we ons voortaan minder gastvrij tonen en de poort potdicht gaan houden? Of moeten we voortaan alle activiteiten met koks en pâtissiers gaan schuwen? Iedereen is vandaag bij ons goed verwend geweest en kreeg bovendien een kadootje mee naar huis. Moet dit dan de finale van zo'n mooie dag zijn?
In mijn hart hoop ik dat de brokkenmaker/maakster het ongeval niet merkte, maar thuis constateert dat zijn/haar auto schade heeft. Geef in dat geval even een seintje, want dan kunnen we vrienden blijven.

DE FOTO'S VAN DE TWEETJAM