Breaking news

 

En alwéér breaking news: in de Village op Beleef Smaak in Houten zal ook een meesterijsbereider uit Italië aanwezig zijn: Silvia Temporin. Zij was als eens bij ons in Schilde en maakte toen grote indruk met haar masterclass.

Verder maandag: demo's onder andere van Angelique Schmeinck, Jilt Cazemier, de leden van het nationale patisserieteam en diverse Meesters. Ook start maandag de ice carving en stellen de deelnemers aan de Dutch Pastry Award hun creaties op.

Zullen in de Village hun boeken signeren: Wynand Vogel (Wynand), Otto Nijenhuis (chefsportret) en ik zei de gek (Overpeinzingen).
Schrijf u gratis in op www.beleef.nl met code BELEEF13VIL

Inpakken en wegwezen

Morgenochtend beginnen we met inpakken. Ons hele Saisonnier circus wordt in de loop van deze week naar Houten verhuisd alwaar we onze Village opbouwen als onderdeel van de vakbeurs Beleef Smaak. We hoeven geen transporteur meer in te schakelen, sinds de grootrijbewijsbezittende Michiel enkele weken geleden ons team kwam versterken, huren we voortaan een trailer. Dat scheelt heel veel geld. Onze rvs werktafels zijn voortaan van wielen voorzien zodat ze ook als transportmiddel dienst kunnen doen. Daarmee staat voortaan àlles op wielen, want ook investeerden we in een Eloma mobiele combisteamer.
Wat gaan we volgende week van maandag tm woensdag in Houten doen? Heel veel. Naast de demo's van diverse chefs zult u ook veel patissiers aan het werk kunnen zien. Het Nederlandse Patisserie Team is aanwezzig met de jaarlijkse wedstrijd om de Dutch Pastry Award, er vindt een continue demo ice carving plaats, Hans Heiloo komt drie dagen vers ijs draaien en als klap op de vuurpijl hebben we een gastchef uit Bombay, Anil Rohira. Onze huisentertainer Paul Richard breidt alles muzikaal aan elkaar. Een koel glas Dockmans, of liever bubbels uit Limoux of een bel whisky? Het is er allemaal. Gratis wel te verstaan. Trouwens, àlles is gratis, tot en met de parking. Schrijf u in op www.beleef.nl en voer onze code BELEEF13VIL in. U krijgt dan een toegangsbewijs dan u kunt uitprinten.

A propos, onze drukker heeft me beloofd dat hij er alles aan zal doen om mijn nieuwe boek Groeten uit de Périgord op tijd klaar te hebben! Dat wordt spannend voor mij.

Wenst u geen alcohol? Dat kan. Speciaal voor u zijn de flessen mineraalwater al onderweg.

Ik beleef, jij beleeft, wij beleven

Beleving. Ik beleef, jij beleeft, wij beleven. Ja, laten we dat samen doen. Voor dat doel zijn we met de firma "Mijn broer en ik" gaan samenzitten. "Mijn Broer en Ik" waren de organisatoren van de beurs Beleef Koffie die we vorig jaar bezochten. We stonden perplex van de luxe en zorgvuldigheid waarmee deze beurs was opgebouwd, van het programma aan bijzondere (internationale) koffiewedstrijden en van het beursaanbod. Maar volgens ons ontbrak er iets: een Village Gastronomique. We kwamen in gesprek met elkaar en er werden ambitieuze plannen ontwikkeld. Hier is het resultaat.

Van maandag 27 tot en met woensdag 29 mei, zeer binnenkort dus al, zal in Houten (Utrecht) de vakbeurs Beleef Smaak 2013 worden gehouden. De beurs bestaat uit 3 afdelingen die in elkaar overlopen, alle gericht op de professionele gastronomie.
De koffie- en thee beurs richt zich op barista's en gastheren/vrouwen. Op een groot eiland "Coffee Experience" kunnen de meest uiteenlopende machines worden getest, zelfs wereldwijd bekende handmade espressomachines met een hoge design waarde. Kampioen-barista's geven antwoorden op uw vragen. Wedstrijden zijn er volop, zoals het Dutch Tea Championship, kampioenschappen Cuptasting, Latte Art en Coffee in Good Spirits. Misset geeft leiding aan het Grote Koffiedebat. In het theater treedt onder andere Food Inspiration op.
Het paviljoen House of Spirits zegt het al, hier draait alles om alcohol.
Maar er is ook een afdeling nummer 3 en dat is de Village Gastronomique. Degenen die de horecabeurs in Assen bezochten, kennen het concept al, voor de anderen geef ik hier een overzichtje.
De Village Gastronomique is een samenwerkingsverband tussen Culinaire Saisonnier, Koksgilde en Gastvrijheidsgilde. In ons eigen "dorp" staat een enorme keukeneiland opgesteld waar (onder leiding van onze redacteuren Joost, Philippe en Wouter) continu iets te doen is. Chefsdemo's, productdemo's en proeven, proeven, proeven. Het gastvrijheidsgilde heeft een eigen podium en geeft uiteenlopende demo's en tastings. Verder is er de bar 'Chez Norbert" en een gezellig terras met live muziek van Paul Richard. Drankjes en hapjes zijn gratis, ik zal Joost vragen of hij ook enkele truffeltjes meeneemt. Rondom dit alles vindt u stands van topleveranciers. Dat is nog niet alles, want aan deze Village doet ook het Dutch Pastry Team mee. Dit team geeft demo's (waar onder spectaculaire ice carving), exposeert kostbare showstukken en houdt in ons dorp de wedstrijden om de hoogste titel: de Dutch Pastry Award.
De toegang is voor u helemaal gratis, zelfs voor de parking hoeft u niet te betalen!
Het enige wat u moet doen, is u aanmelden op www.beleef.nl  met code BELEEF13VIL

We hebben ons stinkende best voor u gedaan. Saisonnier-lezers, gildeleden, kom met ons een goed glas drinken en een hapje pikken in de Village Gastronomique, gezellig aan de chef's table of op het terras! Ik wil alleen vrienden, als u niet komt, vermoord ik u.

Het beursgebouw ligt vrijwel pal aan de snelweg. Een routebeschrijving vindt u op http://www.beleef.nl/12_ig_Adres-&-route.php

Niets kan ditmaal mijn glimlach verstoren

En dit is wat er van een roemruchte pop-up keuken overblijft. Niets dan rotzooi. Al een uur nadat een beurs de deuren sluit, is bijna niets meer te herkennen. Mannen in blauwe overalls, palletwagens, hoogwerkers en vorkheftrucks nemen de leiding over en maken er een chaos van. Voor mij is dat altijd een pijnlijk moment, zoiets als de laatste minuut van carnaval. Ditmaal kan echter niets mijn glimlach verstoren, want nog nooit in al die jaren was een evenement zo warm, vriendschappelijk en enthousiast. Er zijn veel vrienden, oude en nieuwe, die ik wil bedanken. Maar vooral wil ik mijn duim opsteken voor Bobby en Ritchie die een bar neerzetten, dranken aanslepen en het gezellig maken, zonder er ooit iets voor terug te vragen. En ook een opgestoken duim voor twee Amis Saisonnier die drie dagen en nachten loeihard voor ons werkten: Edwin Loos en Michèl Kagenaar. Tot slot wil ik nog even kwijt hoe fier ik op mijn team ben. Het is buffelen geblazen om drie keer met een vrachtwagentje heen en weer te rijden tussen Schilde en Assen, vervolgens de beurs op te bouwen, vervolgens twee dagen te mise en placen, vervolgens drie dagen keihard staan werken om tot slot de boel weer af te breken en weer in het vrachtwagentje te stappen. Bedankt Joost en Wouter. En dan onze Martine, die in het dagelijkse leven de abonnementen beheert. Alleen woensdag al verwerkte ze 120 wasbeurten met de afwasmachine. Daar heb ik respect voor!

Strak voor de laatste dag

Woensdagochtend. De Village Saisonnier is weer helemaal strakgetrokken en gepoetst om de laatste dag in te gaan. Wàt hebben we al twee fantastische dagen beleefd! Superdruk, supergezellig. Elke dag een truffelfestival, van de 2 kilo hebben we nog een kwart over, die zijn voor vandaag. Iedereen wordt helemaal lyrisch en klapwiekend van de oeuf en cocotte die Joost bereidt. Op de bodem van een aardewerk cocotje wordt truffel gesnipperd. Daarop komt een plak verse foie gras en een eitje. Vervogens wordt er royaal sauce périgueux (truffelsaus op basis van kalfsfond)overheen gegoten. Tot slot nog wat extra geschaafde truffel. En dat gecombineerd met een glas klassieke Madiran. Gewoon geil en liederlijk, zoals gastronomie moet zijn. Wilt u dat meemaken? Vandaag de laatste kans, kom naar Assen! Een heel speenvarken, een kwart kalf, een Livar varkensrug, het is fantastisch wat er in onze keuken gebeurt, er is meer dan truffel alleen. We zullen snel heimwee krijgen...

Hoe vindt u ons nieuwe logo?

De geschiedenis van

Aanstaande donderdagochtend vertrek ik naar Assen om er als kwartiermaker van Le Village Saisonnier te fungeren. De opbouw van een beurs wil ik altijd meemaken. Je kunt daarmee een hoop ellende verkomen, altijd wordt er wel een tekening verkeerd gelezen of zo. Le Village Saisonnier, ik kijk er oprecht en met warme gevoelens naar uit. Al minstens drie maanden zijn we er volop mee bezig geweest. Een aangepast concept tekenen, deelnemers vinden, de hele infrastructuur tot en met ijsblokjesmachine en afwaskeuken vinden, plannen dat straks de stopcontacten op de goede plaatsen zitten, er gaat heel wat vooraf aan een driedaags evenement. In wezen is het vergelijkbaar met het bouwen van een huis. De laatste week waren onze mannen vooral bezig met de bestellingen van grondstoffen, het maken van een draaiboek om te zorgen dat al onze standhouders de juiste culinaire aandacht krijgen, vele tientallen chefs inplannen, de laatste hardware bestellen en het vervoer regelen. We hebben er ditmaal zelfs voor gekozen om een grote koelwagen te huren.
Ooit ging alles heel anders. In 1997, Saisonnier bestond één jaar, stapte ik in de auto om eens een kijkje te nemen op de horecabeurs in Zuidlaren. Het was dermate gezellig en ik leerde zodanig veel nieuwe vrienden kennen dat ik besloot om een hotel te nemen en een paar dagen te blijven. In 1998 deden we zelf voor het eerst aan de beurs mee. Carine en ik hadden nog geen personeel en geen beursinrichting. We huurden een berlingootje en gingen op pad met onze plastic tuinmeubeltjes. We wilden graag bij de wedstrijden staan dus stelden we onze tafel (we hadden nog geen stand) in de wedstrijdhal op. Dat werd aanvankelijk een trieste bedoeling, want op maandag bleken er geen wedstrijden te zijn. Dus sjouwden we onze tafel naar een gangpad waar passanten waren. Al overpeinzend kwam ik tot de conclusie dat die maandag een mooie dag voor onszelf zou kunnen zijn. Een jaar later, in 1999, introduceerden we onze Grand Prix Saisonnier, een à la minute wedstrijd tussen Nederlandse, Belgische en Franse chefs. De opdracht was om een aangewezen klassieker uit de Escoffier om te bouwen tot modern. Te midden van de wedstrijdchefs stond de beroemde Belgische chef Eddie Van Maele het betreffende gerecht puur klassiek te koken. Het werd een eclatant succes. Zodanig zelfs dat ik het volgende jaar de volledige wedstrijdhal ter beschikking kreeg om mijn eigen feestje te bouwen. Ik noemde het "Le Village Saisonnier". Het is onvoorstelbaar dat Carine en ik alles zonder personeel voor elkaar kregen, samen organiseerden we een beursje binnen een beurs en een serieuze wedstrijd. We hebben dat heel wat jaartjes volgehouden en steeds werd het een stukje eenvoudiger omdat we medewerkers kregen. Le Village Saisonnier werd altijd alleen in Zuidlaren gehouden, slechts één keer deden we een zijstap en organiseerden we in Zwolle een serieus gastronomisch evenement. Dat was meen ik in 2004.
Toen de beurs van Zuidlaren zijn deuren definitief sloot, kwam er een einde aan Le Village Saisonnier en ook aan de Grand Prix. Intussen waren we in Maastricht op de EFFF bezig en dat vergde onnoemelijk veel energie. Maar altijd bleef het dromen van mijn dorpje bestaan. Gelukkig werd er op het TT circuit van Assen een nieuw beursgebouw neergezet en kwam de horecabeurs terug, inclusief het roemrijke wedstrijdprogramma. Twee jaar geleden bouwden we op de beursvloer een bescheiden dorpje dat vorig jaar verdubbelde. Dit jaar is Le Village alweer tweemaal zo groot als vorig jaar. Begrijpt u nu waarom ik me zo verheug? Le Village is een stukje van onszelf dat parallel loopt met de bestaansgeschiedenis van Saisonnier. De plastic tuinmeubeltjes van toen zijn een geöliede machine van een fanatiek team geworden, maar de sfeer is onveranderd gebleven. Het is de sfeer van onze eigen huiskamer.